انگشت ها را از 1 تا 10 شماره گذاري ميکنيم .
هر عدد را که مي خواهيم در 9 ضرب کنيم انگشت مربوط به آن را مي بنديم و يا رنگي مي کنيم ، جواب حاصل ضرب اين گونه است که: تعداد انگشتهايي که در سمت چپ انگشت بسته شده مانده دهگان است و تعداد انگشت هاي سمت راست ان يکان را نشان مي دهد. حال اين دو عدد را کنار هم مي نويسيم . جواب بدست مي آيد.

هر انگشت به منزله يکي از اعداد 6 تا 10 است .

يک کارشناس امور فضايي ناسا از وجود ساختارهاي عظيم ناشناخته در فضا خبر داده که مانند جاروبرقي عمل کرده و با کشاندن کهکشانها به سوي خود، جهان را کج کردهاند.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، ديويد گلن، اولين آمريکايي حاضر در مدار اشاره کرده که انسانها بر اين تصور هستند که درک کاملا خوبي از قوانين جهان دارند.

وي ميگويد طبق باور انسان ما بر روي يک سياره کوچک در مدار خورشيد و در حاشيه کهکشان راه شيري که گلن آنرا يک کهکشان کاملا عادي در يک جهان بينهايت خوانده، قرار داريم.

به گفته گلن، بيشتر ما فکر ميکنيم قوانين فيزيک در جهان تغيير نميکنند حتي اگر موارد آزمايشي ما ميلياردها سال نوري دورتر باشند.

اين نظريه اصل کوپرنيکي نام دارد که دانشمندان بيشتر دانش علمي خود در مورد جهان را بر اساس آن پايهگذاري کردهاند.

اما به گفته گلن اين کار ميتواند بسيار اشتباه باشد.

دانشمندان با بررسي نور کهکشانهاي دور براي مطالعه سرعت و جهت اجسام متحرک مانند سيارات و ستارگان، شروع به بررسي محتاطانهتر ساختار جهان کردهاند.

بر اساس مشاهدات آنها برخي خوشههاي کهکشاني دور به جاي اينکه طبق انتظار از يکديگر دور شوند، به نظر ميرسد که در يک جريان فضايي مانند يک رودخانه گير کردهاند.

اين اجسام با سرعت هاي بسيار زياد (حدود 3.2 ميليون کيلومتر در ساعت) در يک مسير خاص حرکت ميکنند.

دانشمندان مطمئن نيستند دليل اين امر چيست اما آنرا را جريان تاريک خواندهاند.

گلن براي بررسي دليل رويداد اين امر، اظهار کرده که به عقيده دانشمندان بايد يک چيز بزرگتر در فضا وجود داشته باشد.

وي گفت: اين چيز بايد بسيار بزرگتر از هرچيزي باشد که دانشمندان تاکنون در جهان شناخته شده ديدهاند.

به گفته گلن، اين چيز ميتواند به قدري عظيم باشد که خوشههاي کهکشاني در برابر آن کوتوله به نظر برسند و توسط اين جاربرقي غولپيکر فضايي به درون کشيده شوند.

به باور دانشمندان، اين جسم عظيم اسرارآميز به قدري بزرگ است که احتمالا جهان را کج کرده است.

البته به گفته گلن اکنون امکان بررسي اين نظريه وجود ندارد چرا که دانش بشري از فناوري مشاهده ساختارهاي عظيم خارج از جهان قابل مشاهده که شعاع آن حدود 45.7 ميليارد سال نوري است، برخوردار نيست.

وي بر اين نکته جالب تاکيد داشته درحالي که جهان در 14 ميليارد سال قبل به وجود آمده، نور وراي جهان شناخته شده از زمان کافي براي رسيدن به تلسکوپهاي بشري برخوردار نبوده است.

برخي دانشمندان تلاش کردهاند که اين پديده را با اين فرضيه که يک جهان همسايه باعث کشش و شيب عجيب شده، اين پديده را توضيح دهند.

به گفته گلن، اگرچه شايد زمان زيادي طول بکشد تا فناوري لازم براي شناسايي ماهيت اين اجسام عظيم توليد شوند، اين اجسام از قدرت کافي براي زير سوال بردن اصل يکنواختي جهاني توسط کارشناسان برخوردارند.